Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

ΓΛΥΚΟ ΤΟΥ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ: ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΕΡΑΣΜΑ ΑΙΩΝΩΝ !

Τώρα που καλοκαιριάζει και ξεκινούν σιγά – σιγά να ανοίγουν οι πόρτες των κλειστών σπιτιών στα χωριά της χώρας μας, οι μνήμες που οι περισσότεροι έχουμε αρχίζουν να ξεχειλίζουν. Σίγουρα στο άκουσμα της λέξης χωριό και καλοκαίρι, μας έρχεται στο μυαλό το σπίτι του παππού και της γιαγιάς, τα μοσχομυρωδάτα, ολόλευκα και χειροποίητα σεμεδάκια, τα καλά ασημένια σερβίτσια, το γάργαρο και δροσερό νερό στα κρυστάλλινα ποτήρια και τα βάζα με γλυκό του κουταλιού, στα πάνω – πάνω ράφια, σε κάποιο σκιερό ντουλάπι της ξύλινης κουζίνας. Από το δικό μου σπίτι πάντως, αυτά τα βάζα δεν έλειπαν ποτέ και συνήθως, υπήρχε μια ολόκληρη ποικιλία με γλυκά του κουταλιού, που όλα έκρυβαν από πίσω μια ιστορία και κάποιο μυστικό. 

ΜΙΑ  ΓΛΥΚΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Τα γλυκά του κουταλιού είναι, ίσως, από τα πρώτα γλυκά που ξεκίνησαν να παρασκευάζονται και να διατηρούνται για αρκετό χρονικό διάστημα αναλλοίωτα στα σπίτια των ανθρώπων. Στην αρχαιοελληνική και βυζαντινή βιβλιογραφία, αναφέρονται ως φρούτα που διατηρούνται σε μέλι ή πετιμέζι. Κατά τον 14ο αιώνα όμως, όταν οι Άραβες ξεκίνησαν να φέρνουν τη ζάχαρη στις ελληνικές ακτές, πρωτοεμφανίστηκε και το γλυκό του κουταλιού, στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα. Το γλυκό του κουταλιού αγαπήθηκε πολύ από τους Έλληνες, τους Τούρκους αλλά και από όλους τους Βαλκάνιους λαούς. Η ποικιλία των γλυκών του κουταλιού διαφέρει, ανάλογα με τις εποχές. Για παράδειγμα, κυδώνι, μήλο και καρυδάκι το φθινόπωρο, λεμόνι, πορτοκάλι και διάφορα εσπεριδοειδή τον χειμώνα, ενώ την άνοιξη την τιμητική τους έχουν οι φράουλες, το σύκο, τα βερίκοκα και άλλα φρούτα εποχής. Φυσικά και το καλοκαίρι παρασκευάζεται το γλυκό του κουταλιού καρπούζι, το σταφύλι αλλά και το κερασάκι. Η ποικιλία των γλυκών του κουταλιού δε λείπει σχεδόν από κανένα ελληνικό σπίτι και η νοστιμιά του ζωγραφίζει γλυκές αναμνήσεις, σε κάθε κέρασμα.

Η ‘’ΓΛΥΚΙΑ’’ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ

Η παρασκευή του γλυκού του κουταλιού ξεκινάει με την επιλογή του φρέσκου φρούτου. Συνήθως, ένα γλυκό του κουταλιού περιέχει ίση ποσότητα του φρούτου από το οποίο φτιάχνεται, ζάχαρης και τη μισή ποσότητα νερού. Κάποια φρούτα που είναι μαλακά, όπως τα βερίκοκα και το τοματάκι, περνούν πρώτα από ασβεστόνερο για λίγες ώρες, ώστε να σκληρύνουν και να μη διαλυθούν κατά τη διάρκεια του βρασμού. Αυτά τα φρούτα καθαρίζονται και στραγγίζονται, ώστε να είναι στεγνά. Στη συνέχεια, τα φρούτα ή τα λαχανικά, ολόκληρα ή σε κομμάτια, τοποθετούνται σε μια μεγάλη κατσαρόλα με ζάχαρη, σε αναλογία περίπου 1 κιλό ζάχαρης για κάθε κιλό φρούτου, για 24 ώρες. Αφού τα υλικά βράσουν, αφήνονται μέσα στο σιρόπι για 12 ώρες. Έπειτα αφαιρούνται και το σιρόπι βράζει ξανά, ώστε να δέσει. Όταν το γλυκό είναι έτοιμο, μέσα στο σιρόπι τοποθετείται, παραδοσιακά, λίγο λεμόνι, για να μη ζαχαρώσει. Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία παρασκευής, τα φρούτα τοποθετούνται σε αποστειρωμένα βάζα, με βιδωτό μεταλλικό καπάκι. Αυτή είναι η παραδοσιακή διαδικασία για την παρασκευή γλυκού του κουταλιού, που διατηρείται αναλλοίωτη στο πέρασμα των αιώνων.

 Το γλυκό του κουταλιού είναι το προϊόν που μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι είναι χαρακτηριστικό κέρασμα σε ένα ελληνικό σπίτι. Μέχρι και σήμερα, με ένα γλυκό του κουταλιού υποδέχονται τον κάθε επισκέπτη, αλλά και με γλυκό του κουταλιού η πεθερά περιμένει το νεόνυμφο ζευγάρι, για να είναι η ζωή τους γλυκιά σαν το γλυκό κεράσι!

Ίλια Μπανταβάνη, Δημοσιογράφος

Share this!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *