Επίθεση από δαίμονα σε κατάσταση ύπνου

FORUMΚατηγορία: ΠαράξενοΕπίθεση από δαίμονα σε κατάσταση ύπνου
Κωνσταντίνος Κοντογιάννης ρωτήθηκε πριν από 3 μήνες

Καλημέρα σας και Χριστός Ανέστη!! Θα σας διηγηθώ την εμπειρία μου, η οποία συνέβη αρκετά χρόνια πριν. Ήμουν 21 ετών και φοιτούσα σε Ανωτάτη Ιερατική Σχολή, αφού πρώτα είχα αντιμετωπίσει τους φόβους μου για πιθανόν εντάσεις με μέλη της οικογένειάς μου για την απόφασή μου. Δεν πέρασαν  ούτε 1-2 μέρες που είχα ηρεμήσει ψυχικά, μιας και δεν είχε συμβεί τίποτα από αυτά που φοβόμουν. Και τότε συνέβη το εξής : έπεσα για ύπνο ήσυχος, χωρίς άγχος και με μεγάλη χαρά γιατί βρέθηκε και υποψήφια νύφη να γνωρίσω τις επόμενες μέρες. Είχα αρχικά την αίσθηση στο όνειρο – εφιάλτη ότι πρόκειται για επίσκεψη της μόρας, αλλά δυστυχώς ήταν κάτι πολύ δυνατότερο. Με είχε πιάσει από το λαιμό με το ένα χέρι και με έσφιγγε πολύ δυνατά. Με σήκωσε στον αέρα σαν να ήμουν φτερό και με έσφιγγε χωρίς όμως να βλέπω ποιός ή τί ήταν. Δεν είχε καμία μορφή ήταν απλά αέρας. Είχα φοβηθεί και πονούσα πολύ. Προσπαθούσα να θυμηθώ προσευχές ή κάτι για να αμυνθώ, όπως να κάνω το σημείο του σταυρού. Ήμουν όμως σαν παράλυτος και άδικα προσπαθούσα να κινηθώ. Ταυτόχρονα είχε σβήσει η μνήμη μου και δεν θυμόμουν καμιά προσευχή. Άκουγα ένα μουγκρητό ευχαρίστησης από αυτό που δεν μπορούσα να δω. Τότε ένιωθα έντονα και μια σκέψη στο μυαλό μου που μου έλεγε ” βρε τι παπάς θα γίνεις που δεν ξέρεις ούτε το Πάτερ Ημών που το ξέρουν ακόμη και τα νήπια? “. Αυτή η σκέψη με πονούσε περισσότερο. Στην απελπισία μου σκέφτηκα ένα βιβλίο ασκητή της Αιγύπτου  που έλεγε για την “νοερά προσευχή” και την δύναμη του “Κύριε Ιησού Ελέησον με”. Δοκίμασα αν μπορώ να το σκεφτώ και σαν θαύμα ήταν το μόνο που μπορούσα νοερά να πω. Τίποτα άλλο, τα υπόλοιπα ήταν μπλοκαρισμένα. Όσο το σκεφτόμουν και το επαναλάμβανα με την σκέψη μου, τόσο άρχισε να επιδρά πάνω μου σαν φάρμακο και άρχισα να νιώθω το σώμα και η μνήμη μου άρχισε να ξεθολώνει. Άρχισα να θυμάμαι ονόματα Αγίων της Εκκλησίας και να τους επικαλούμαι νοερά. Οι πρώτοι που επικαλέστηκα ήταν ο Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος Εφραίμ, ο όσιος Νίκων ο Αιγύπτιος κ.α. Δεν με είχε αφήσει και συνέχιζε να με σφίγγει, αλλά ένιωθα ότι το πονάω και εγώ με την αντίδρασή μου αυτή. Το μουγκρητό έδειχνε αλλιώτικο και δεν ήταν πια ευχαρίστησης. Συνέχισα πιο έντονα τον αγώνα και άκουσα την φωνή του αγριεμένη και να ηχεί στον χώρο γύρω μου. Επαναλάμβανε συνεχώς το ” ξέρεις ποιος είμαι εγώ? ” και μου έλεγε απειλές και το τί θα μου κάνει, πως δεν μπορώ να του φύγω, μην αγγίζω δικά του πράγματα κ.α. Συνεχώς όμως τόνιζε το “εγώ” μέχρις ότου με άφησε και αμέσως πετάχτηκα από το κρεββάτι όρθιος. Ήμουν μούσκεμα στον ιδρώτα, μαξιλάρι, σεντόνι και κουβέρτα είχαν κολλήσει πάνω μου. Ο λαιμός μου με πονούσε τόσο που με δυσκολία κατάπινα το σάλιο μου. Πήγα στο μπάνιο να πλυθώ και να ξυπνήσω γιατί νόμιζα πως ήμουν από τον ύπνο ακόμα και δεν είχα ξυπνήσει καλά. Ένα κρύο ντους θα με ενεργοποιούσε πιο γρήγορα. Πέρασαν τουλάχιστον 15 λεπτά και ο λαιμός μου με ενοχλούσε ακόμη. Τότε κοίταξα στον καθρέφτη του μπάνιου και είδα 5 αποτυπώματα από δάχτυλα στον λαιμό μου !!! Μου ήρθε να ουρλιάξω από τον φόβο μου. Περίμενα σχεδόν μισή ώρα για να πάρω θάρρος να γυρίσω στο δωμάτιο μου. Έπρεπε να διανύσω μια απόσταση σχεδόν 20 μέτρων από το μπάνιο έως το δωμάτιο. Πήγαινα τοίχο – τοίχο και έτοιμος να βάλω τις φωνές αν συμβεί τίποτα περίεργο. Επέστρεψα στο δωμάτιο, έστρωσα καθαρά κλινοσκεπάσματα και ξάπλωσα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ και κοιτούσα πότε τα νώτα μου, πότε κάτω από το κρεββάτι, πότε προς τις ντουλάπες. Λίγο πριν ξημερώσει με πήρε ξανά ο ύπνος και τότε είδα πως βρισκόμουν σε έναν ελαιώνα. Ήταν ηλιόλουστη μέρα και ένας γέροντας μοναχός καθόταν κάτω από ένα ξερό δέντρο που δεν είχε ίσκιο. Το δέντρο δεν ήταν ελιά και δεν ήταν το καλύτερο για σκιά. Πήγα κοντά του και πριν τον πλησιάσω καλά – καλά μου έδειξε να καθίσω δίπλα του σε ένα μικρό πεζούλι. Είχε σχεδιασμένο κόκκινο σταυρό στο σκουφάκι του και με σταύρωσε με το χέρι του στο μέτωπο. Τα λόγια του, πριν τον ρωτήσω ποιός είναι ήταν τα εξής: ” Φοβήθηκες με αυτό που έγινε πριν? “. Τον κοίταξα περίεργα γιατί δεν κατάλαβα σε τί αναφερόταν. Συνέχισε τα λόγια του : ” Αυτό που συνέβη δεν πρόκειται να το επιτρέψω να ξανασυμβεί. Είμαστε σε πόλεμο και έχεις επιλέξει πλευρά και αν εγκαταλείψεις τον αγώνα τώρα είσαι χαμένος. Δεν θα σε λυπηθούν και τους έχεις εξοργίσει. Μην φοβάσαι όμως είμαστε μαζί σου και είμαστε πολλοί και εμείς. Εμείς είμαστε οι νικητές. Δείξε υπομονή και πίστη. Ότι είναι από τον Θεό δεν θα αργήσει να γίνει. Ποτέ μην νιώσεις μόνος σου.” Ξύπνησα και ήμουν γαλήνιος μετά από το τρομακτικό βραδύ που πέρασα. Τηλεφώνησα σε πνευματικό και εξομολογήθηκα τα συμβάντα, γιατί φοβήθηκα τα σημάδια που είχα στον λαιμό μου, τα οποία αν και η δημιουργία τους ήταν σε όνειρο, τα έβλεπα ολοζώντανα. Από τότε εδώ και 13 χρόνια έχω δει αρκετά καλά όνειρα και εφιάλτες, όμως τίποτα σαν εκείνη την επίθεση.

Share this!
8 απαντήσεις
Ανδρέας απαντήθηκε πριν από 3 μήνες

Στην αρχή λες ότι σε έπιασε με το ένα χέρι και μετά λες ότι δεν είχε μορφή, ότι ήταν αέρας..)) 

Share this!
Mitsy απαντήθηκε πριν από 3 μήνες

Αληθώς Ανέστη Κωνσταντίνε! Wow!!! 
Μου θυμίζεις ένα όνειρο που είδε η αδερφή μου πριν πολλά χρόνια! Ήταν στην βεράντα στο σπίτι του παππού στο χωριό μου. Ξαφνικά την έπιασε κάτι απτό χέρι την πέταξε ψηλά στον αέρα και την στροβιλιζε με ταχύτητα μετά την πέταξε προς το έδαφος, αλλά αυτή στάθηκε στα πόδια της χωρίς να φοβηθεί, είδε στον δρόμο ξαπλωμένες ανάσκελα και χωρίς να μπορούμε κα κινηθούμε εμένα(μικρή) κ την μαμά μου… Τότε άκουσε την φωνή του αέρα που της επιτέθηκε να της λέει “είναι δικές μου, θα τις πάρω και εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.” Εμφανίστηκε μπροστά της μια μαύρη οντότητα με περίεργα κοκκινα μάτια και ανατρίχιαστικο χαμόγελο και μετά εξαφανίστηκε μαζί με εμάς. Τότε ένοιωσε το χέρι του παππού μου στον ώμο της (ο παππούς μου ήταν παπάς και είχε ήδη πεθάνει χρόνια πριν). Τον άκουσε να της λέει “είσαι δυνατή μπορείς να τον νικήσεις τον Δ…(δεν θέλω να λέω ονόματα). Αυτό που ήταν έντονο όταν ξύπνησε ήταν το άγγιγμα του παππού μου στον ώμο της το οποίο αισθανόταν ζεστό για μέρες… Ήθελα να σε ρωτήσω τελικά έγινες παπάς;
Εγώ είχα δεχτεί επίθεση ξύπνια από μαύρη οντότητα που με τρανταζε ολόκληρη και επικαλέστηκα των Αρχάγγελο Μιχαήλ και τον Χριστό μόνο τότε με άφησε! Όχι δεν με φόβισε…
Μίτση 

Share this!
Κωνσταντίνος Κοντογιάννης απαντήθηκε πριν από 3 μήνες

Όντως, ένιωθα τα δάχτυλα του χεριού του χωρίς να βλέπω τίποτα. Αν έβλεπα μορφή ίσως δεν ξυπνούσα ποτέ. Θα έλεγαν απλά θάνατος από ανακοπή. 

Share this!
Κωνσταντίνος Κοντογιάννης ς απαντήθηκε πριν από 3 μήνες

Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να γίνει κάτι με την κοπέλα… πέθανε σε λιγότερο από 2 μήνες από επιθετική μορφή καρκίνου. Από τότε κάνω υπομονή και συνεχίζω να αγωνίζομαι από την θέση του ιεροψάλτη. 

Share this!
Mitsy απαντήθηκε πριν από 3 μήνες

Λυπάμαι πολύ για αυτό Κωνσταντίνε, αλλά χαίρομαι για την στάση ζωής σου… 
Ο μπαμπάς μου είναι ψάλτης, σε σχέση με τα αδέρφια του που έγιναν παπάδες η συμβολή του προς το φως και την ανύψωση της ψυχής μας προς τον Κύριο είναι το ίδιο σημαντική. Στο μόνο που είναι αυστηρός είναι προς τους νέους ψάλτες που λέει ότι τραγουδάνε πια και δεν ψελνουν… Είναι της Βυζαντινής σχολής{85χρ.} οπότε και πολύ αυστηρός!! 😀
Αν και από παπαδοσόι θα έλεγα ότι πια μόνο ο Χριστός και ο λόγος του μου εφραίνουν την ψυχή. Η αναζήτηση μου δε, σε κάποιον πνευματικό ή σε έναν ναό που θα εντείνει την επαφή μου με τον Θεό, με έχει φέρει στο σημείο να πιστεύω ότι δύσκολα μπορείς να τα βρεις πια… Νοιωθω σαν τους πρώτους Χριστιανούς που έβρισκαν μόνοι τους αυτοί την επαφή… Το έχω ζητήσει στον Κύριο και πιστεύω ότι θα έρθει αν υπάρχει ο σωστός για μένα στον δρόμο μου… 
Εμενα η ιστορία σου μου δείχνει ότι ο ακατανόμαστος σε πολεμάει πολύ από παντού!  Έχεις έντονο το φως και την δύναμη να τον νικήσεις! Μην σε ρίχνει σε χαμηλής ενέργειας αισθήματα… Μείνε στο αίσθημα της αγάπη και του φωτός του Χριστού ότι και αν κάνει… Εξάλλου μην ξεχνας το φως Του Χριστού τον καίει και μην φοβάσαι γιατι όσοι θέλουμε να βαδίζουμε στο φως του ξέρουμε ότι δεν ανήκουμε εδώ! 
Αν πάρουμε και αυτά που έχει πει  ο Πρόδρομος και άλλοι ερευνητές αλλά και ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός {“εγώ ειμι το φως του κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ  ἕξει το φως της ζωής.”} Αυτός άνοιξε την δίοδο σε αυτό το Ματριξ και είναι ανώτερος όλων! Το Α και το Ω! 
~Είναι ο ήρωας μου !!  Γι’ αυτό δεν φοβάμαι… Όσο σκοτάδι μου ρίχνει η ζωή τόσο φως θα ρίχνω εγώ στα σκοτάδια της!~
Βιώνουμε όλοι δύσκολα χρόνια πια, πόσο μάλλον όταν πλέον βλέπουμε τις ενέργειες αλλά και τα κρυφά σενάρια αυτού του κόσμου…  
Μίτση 
 
 

Share this!
Κωνσταντίνος Κοντογιάννης απαντήθηκε πριν από 3 μήνες

Ακριβώς Μίτση, συνεχίζουμε στον δύσκολο δρόμο που διαλέξαμε, κόντρα σε ένα “σύστημα” που θέλει να μας τελειώσει πνευματικά και υλικά. Βέβαια, ο Θεός που βρίσκεται πολύ ψηλά και μας παρακολουθεί, μας στέλνει ανθρώπους τότε που το έχουμε ανάγκη, πριν έρθει η ανάγκη. Ακούγεται λίγο περίεργο και δυσνόητο αλλά δεν είναι. Βλέπε για παράδειγμα, γνωρίζεις ” τυχαία ” ένα άτομο και μετά από λίγο καιρό αυτός ο άνθρωπος σε βοηθάει σε δυσκολία που προκύπτει, όπου κανείς από αυτούς που θεωρούσες δικούς σου δεν το κάνει. Οι περισσότεροι έχουμε έναν σκοπό να εκτελέσουμε στη ζωή μας, να ξεφύγουμε από τα δεσμά και να πάμε σε άλλη κατάσταση, χωρίς βέβαια να αποκλείονται και δευτερεύοντες που τρέχουν παράλληλα. Όπως έχει πει και ο Πρόδρομος σκοπός μας είναι να περάσουμε την τρίτη πίστα και να πάμε προς την θέωση. Παράλληλα οι περισσότεροι κάνουμε δική μας οικογένεια, παιδιά, εργαζόμαστε για να γινόμαστε δημιουργικοί, και όχι όπως φαντάζονται πολλοί για τα χρήματα. Είναι σίγουρα αποτέλεσμα της δημιουργίας μας η αμοιβή, αλλά όχι ο αυτοσκοπός. Απλά το χρήμα χρησιμοποιείται σαν το τέλειο όπλο για την υποδούλωσή μας και η τάση της δημιουργίας μας πνίγεται σε αυτό. Άλλωστε, από την φύση μας είμαστε πλασμένοι δημιουργοί. Ζητώ συγγνώμη που ξέφυγα λίγο από το θέμα.          

Share this!
Μ.Τ.Α απαντήθηκε πριν από 3 εβδομάδες

Έχω συχνά “σημάδια” από αστρικές επιθέσεις…Συχνά τα δικαιολογώ ότι τα έκανα κατά λάθος μόνη μου στον ύπνο. Δεν θυμάμαι τα “όνειρα” αυτά. Όμως παλιότερα τους έβλεπα κι εγώ…Συνήθως φεύγουν εύκολα με το που επικαλείσαι κάτι δυνατό και καλό…Αυτά!

Share this!
ΔΙΟΝ απαντήθηκε πριν από 3 εβδομάδες

ΜΙΤΣΥ ΧΑΙΡΕ,
ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΣ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ ,ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΣΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ,ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕΣ ΑΠΟ Δ… ΟΤΑΝ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΣΟΥ ΣΟΥ ΑΝΕΦΕΡΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ. -)-|-(-

Share this!
Η απάντησή σας