Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

SERIAL KILLERS ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το φαινόμενο των serial killers δεν είναι πρωτόγνωρο στα εγκληματολογικά εργαστήρια της Ελλάδος αλλά και του εξωτερικού.  Μετά τους Ted Bundy και Jeffrey Dahmer, ας δούμε κάποιους από τους Έλληνες serial killers που συγκλόνισαν το πανελλήνιο.  

Ποιος ήταν ο πρώτος serial killer

Ας ξεκινήσουμε από τον Αντώνη Δαγκλή, τον πρώτο serial killer που είχε καταγραφεί στην ιστορία, γνωστός ως και ο δολοφόνος των ιερόδουλων, όπως χαρακτηριζόταν από τα media. Τα εγκλήματά του ήταν τρεις δολοφονίες ιερόδουλων, τεμαχισμός πτωμάτων και ληστείες, περιστατικά που χαρακτηρίστηκαν ιδιαιτέρως φρικιαστικά. Η πρώτη δολοφονία έγινε γνωστή το φθινόπωρο του 1995, στα διόδια της Τραγάνας, όπου εντοπίστηκε το τεμαχισμένο πτώμα της 29χρονης Ελένης Παναγιωτοπούλου. Δυο μήνες αργότερα, στο Βοτανικό, βρίσκουν το πτώμα της 26χρονης ιερόδουλης Αθηνάς Λαζάρου, η όποια είχε στραγγαλιστεί. Οι καταγγελίες των γυναικών που έφταναν στις αρχές, έκαναν λόγο για έναν νεαρό με λευκό φορτηγάκι, που προσπάθησε να τις στραγγαλίσει. Μέσω φωτογραφιών, οι ιερόδουλες  αναγνώρισαν τον Δαγκλή. Συνελήφθη και ομολόγησε τα εγκλήματά του, δηλώνοντας πως το κίνητρό του ήταν το μένος του για τις γυναίκες οι οποίες, κατά τα λεγόμενά του, έθιξαν τον ανδρισμό του. Οι αρχές έβγαλαν από το αρχείο ακόμη μια δολοφονία, με παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτά της Παναγιωτοπούλου, κάνοντας τον να ομολογήσει και αυτή.  

Ο Δράκος της Δράμας

Ο Κυριάκος Παπαχρόνης, ο έφεδρος ανθυπολοχαγός των ΛΟΚ, ξεκίνησε τη δράση του στα δεκαεννέα του χρόνια, βιάζοντας και σκοτώνοντας γυναίκες. Κατά τη σύλληψή του, εξηγούσε στους  αστυνομικούς ότι τον εξίταρε ο ήχος που έκαναν τα γυναικεία τακουνιά. Πριν συλληφθεί, το 1982, διέπραξε πέντε δολοφονίες, δυο βιασμούς και πέντε απόπειρες βιασμού. Επίσης, ομολόγησε και για την τοποθέτηση ορολογικής βόμβας στο ταχυδρομείο και σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Ξάνθη, αλλά και για άλλες δύο, σε υποκατάστημα της Τράπεζας Πίστεως στην Καβάλα και στην πόρτα στρατοπέδου στη Δράμα, καθώς και για ένα μικρό εμπρησμό στο αεροδρόμιο της Καβάλας. Καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο και σε κάθειρξη 23 ετών, όμως η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια. Τον Δεκέμβριο του 2004, αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.    

Ο μακελάρης της Θάσου 

Τον Αύγουστο του 1996, αποκαλύπτεται μια οικογενειακή δολοφονία στη Θάσο. Δράστης, ο 24χρονος φοιτητής νομικής, Θεόφιλος Σεχίδης, ο όποιος σκοτώνει τον πατέρα του, τη μητέρα του, την αδερφή του, τη γιαγιά του αλλά και τον θείο του. 

Τεμάχισε τα θύματά του, πετώντας τα στη χωματερή, εξαιρώντας τον θείο του. Σε κάποια από τα θύματά του, μάλιστα, είχε αφαιρέσει τον εγκέφαλό τους με σκοπό να τον μελετήσει. Όπως ισχυρίστηκε, έπασχαν από μια ασθένεια και ήθελε να τους λυτρώσει, ενώ επέμενε πως ήθελαν να τον βγάλουν από την μέση, κάνοντάς του ψυχολογικό εκβιασμό, λόγω του γεγονότος ότι ήταν παιδί άλλης μάνας και πως βρισκόταν σε θέση άμυνας. Τον καταδίκασαν σε πέντε φορές ισόβια και τα πτώματα της οικογενείας του, δεν έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Ο ίδιος πέθανε πριν μερικούς μήνες.        

Ο  δολοφόνος που σκότωνε με ευκολία

Ο Δημήτρης Βακρινός ήταν ο άνθρωπος που παραδέχτηκε ότι το όπλο τον έκανε να νιώθει Θεός. Παρόλο που στις δολοφονίες του δεν ακολουθούσε συγκεκριμένο μοτίβο, σκοτώνοντας άνδρες και  γυναίκες, θεωρούσε ότι τα θύματά του τον υποτιμούσαν με κάποια ενέργειά τους. Τον Δεκέμβρη του 1995, στο Μενίδι, σκοτώνει τους αδελφούς Κώστα και Αντώνη Σπυρόπουλο, για οικονομικές διαφορές. Έπειτα, τον Μάιο του ‘96, σκοτώνει στο Περιστέρι τον Σεραφείμ Αγιαννίδη, αφού τον θεωρούσε υπεύθυνο για την αποτυχία του προξενιού με την κοπέλα που ήταν ερωτευμένος. Ο ίδιος, ομολόγησε ακόμη τρεις δολοφονίες, με θύματα τον Παναγιώτη Δαγλία, τον οποίο σκότωσε ενώ κοιμόταν, ισχυριζόμενος ότι του έκλεψε το κυνηγητικό όπλο, την 25χρονη Αναστασία Σιμιτζή, την οποία έκαψε ζωντανή γιατί τον είπε κοντό και τέλος, τον Ιανουάριο του ‘94, τον ταξιτζή Θεόδωρο Ανδρεάδη, γιατί δεν τον άφησε να πάρει μια κούρσα με το ταξί του. Η υπόθεση του Βαρκινού δεν έφτασε ποτέ στο δικαστήριο, αφού τον Μάιο του ‘97 βρέθηκε κρεμασμένος με τα κορδόνια του στις φυλακές κορυδαλλού.  

       

Ο δράκος της παραλιακής

Ο Σπύρος Μπέσκος ήταν φυσιοθεραπευτής, παντρεμένος με ένα παιδί και υπεράνω πάσης υποψίας. Η δράση του ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1981, «χτυπώντας» στα νότια προάστια και πάντα Σαββατοκύριακα. Στόχος του ήταν γυναίκες, δύο από τις όποιες βίασε και στραγγάλισε. Το 1983 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε δις ισόβια, ενώ αποφυλακίστηκε το 2008 με περιοριστικούς όρους. 

 

Ο αμετανόητος δολοφόνος 

Ο στόχος του Παντελή Καζάκου ήταν οι αλλοδαποί. Μετά τη σύλληψή του εμφανίστηκε αμετανόητος, λέγοντας πως έφευγε από το σπίτι, με όπλο στο χέρι, για να σκοτώσει όποιον αλλοδαπό βρισκόταν στον δρόμο του. Μαρτυρίες υποστηρίζουν ότι την ώρα που σκότωνε, φώναζε στα θύματά του ότι είναι Χριστιανός. Στις 19 Οκτωβρίου 1999, ένας Κούρδος πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του Καζάκου και άλλοι δυο τραυματίζονται. Δυο μέρες μετά, πυροβολεί τον Μάρκους Κόφι από τη Γκάνα και τον Ντάντον Μοχάμετ από το Μπαγκλαντέζ. Στις 22 του ίδιου μηνά, τραυματίζει βαριά τους Αμντούλ Τίμοθι και Αχμέντ Νεσάρ από το Πακιστάν και σκοτώνει τον Ουντεσιανί Τζορτζ. Τον καταδίκασαν σε δις ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη.

Νάσια Πύργου, Δημοσιογράφος

Share this!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *