Οι “Reptilians”, ή αλλιώς ερπετοειδείς, αποτελούν μία από τις πιο γνωστές θεωρίες συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία κάποια όντα που μοιάζουν με σαύρες μπορούν να μεταμορφώνονται σε ανθρώπους και να ελέγχουν τον κόσμο από το παρασκήνιο — την πολιτική, την οικονομία και την εξουσία γενικότερα.

Η ιδέα έγινε ιδιαίτερα γνωστή κυρίως μέσα από τον David Icke τη δεκαετία του ’90, αν και στην πραγματικότητα βασίζεται σε πολύ παλαιότερες ιστορίες και μυθολογίες. Σε αρχαίους πολιτισμούς, όπως εκείνοι της Μεσοποταμίας ή της Νότιας Αμερικής, υπήρχαν θεότητες με χαρακτηριστικά φιδιού ή ερπετού. Φυσικά, εκεί μιλάμε για μυθολογία και θρησκευτικούς συμβολισμούς, όχι για «μυστικές ελίτ» που κυβερνούν τον κόσμο.

Ο David Icke είναι ο άνθρωπος που έφερε τη θεωρία των Reptilians στο προσκήνιο τη δεκαετία του ’90. Από αθλητικός παρουσιαστής, στράφηκε ξαφνικά σε εναλλακτικές θεωρίες, υποστηρίζοντας ότι μια ελίτ ερπετοειδών όντων, που μπορεί να αλλάζει μορφή, ελέγχει την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες. Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλοί ισχυροί άνθρωποι — από πολιτικούς μέχρι μέλη βασιλικών οικογενειών — δεν είναι αυτό που φαίνονται, αλλά ανήκουν σε αυτή τη «μυστική φυλή».

Παρόλα αυτά, η ιδέα των ερπετοειδών όντων δεν είναι καινούργια. Στη Μεσοποταμία, έναν από τους αρχαιότερους πολιτισμούς, συναντάμε μυθολογικές μορφές και θεότητες που συνδέονται με φίδια και ερπετά. Σε ορισμένες σύγχρονες ερμηνείες, οι λεγόμενοι Anunnaki παρουσιάζονται ως όντα με υπερφυσικές δυνάμεις, που σχετίζονται με τη δημιουργία και τον έλεγχο των ανθρώπων — αν και αυτές οι θεωρίες δεν στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα, αλλά σε αμφιλεγόμενες αναγνώσεις αρχαίων κειμένων.

Αντίστοιχα, στη Νότια Αμερική εμφανίζονται θεότητες όπως ο Quetzalcoatl, ένα φτερωτό φίδι που συνδέεται με τη γνώση, τη δημιουργία και τη δύναμη. Παρόλο που πρόκειται ξεκάθαρα για μυθολογία, τέτοιες μορφές δείχνουν ότι η σύνδεση του ανθρώπου με ερπετοειδή όντα υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Αν το δει κανείς πιο ψύχραιμα, η θεωρία αυτή αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο γεννιούνται οι θεωρίες συνωμοσίας. Παίρνεις κάτι που ήδη υπάρχει — μύθους, φόβους και δυσπιστία προς την εξουσία — το συνδυάζεις με σύγχρονα στοιχεία, όπως η πολιτική, τα media και η τεχνολογία, και δημιουργείς μια αφήγηση που προσπαθεί να εξηγήσει τα πάντα με έναν απλό τρόπο: «κάποιος κρυφός μάς ελέγχει». Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν τέτοιες θεωρίες επειδή προσφέρουν εύκολες απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα, ειδικά σε περιόδους γενικευμένης καχυποψίας απέναντι στις κυβερνήσεις και τα συστήματα εξουσίας.

Το σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη για την ύπαρξη τέτοιων όντων. Οι περισσότερες «αποδείξεις» που κυκλοφορούν βασίζονται σε βίντεο κακής ποιότητας, παρερμηνείες ή καθαρή φαντασία. Παρ’ όλα αυτά, το διαδίκτυο έχει παίξει τεράστιο ρόλο στη διάδοση της θεωρίας, καθώς τέτοιες ιστορίες τραβούν εύκολα την προσοχή και γίνονται γρήγορα viral.

Στο τέλος της ημέρας, οι Reptilians λένε περισσότερα για εμάς παρά για κάποιο «κρυφό είδος». Δείχνουν πόσο εύκολα ο φόβος, η αβεβαιότητα και η ανάγκη για εξηγήσεις μπορούν να δημιουργήσουν ολόκληρες θεωρίες. Το ζήτημα, τελικά, δεν είναι τόσο αν υπάρχουν, αλλά γιατί κάποιοι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι υπάρχουν.

Για το GRDiscovery

Ρεπορτάζ: Μαρία Τσεκούρα