Το GRDiscovery βρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου – Tεχνητή νοημοσύνη: Ναι και όχι στην ΕΣΗΕΜ-Θ

THE FUTURE OF THE PAST WHITE


ΕΣΗΕΜ-Θ

Στην αρχή της ομιλίας του, ο συγγραφέας επέλεξε να ανοίξει τη συζήτηση με ένα ποίημα που είχε παραχθεί μέσω τεχνητής νοημοσύνης, στο ύφος του Κωνσταντίνου Καβάφη. Όπως εξήγησε, η μηχανή δεν διαθέτει βιώματα ή συναισθήματα· μπορεί, όμως, να μιμηθεί το ύφος, να προσαρμόσει τη δομή και να αποδώσει νόημα. Το παράδειγμα αυτό λειτούργησε ως αφετηρία για ένα ευρύτερο ερώτημα: αν η τεχνητή νοημοσύνη υπήρχε στην εποχή του Καβάφη, θα επηρέαζε τη δημιουργική πορεία του ίδιου του ποιητή;

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 3

Στη συνέχεια, ο Βασίλης Τσαουσίδης ανέπτυξε τις κοινωνικές, ηθικές και τεχνολογικές διαστάσεις της τεχνητής νοημοσύνης, αναφερόμενος στη συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, στη χρήση εικόνων χωρίς συναίνεση, στην πολιτική στόχευση και στα ζητήματα που προκύπτουν από τη διαχείριση ευαίσθητων πληροφοριών, όπως τα γενετικά δεδομένα. Τα παραδείγματα που παρουσιάστηκαν ανέδειξαν τον άμεσο αντίκτυπο των αλγοριθμικών συστημάτων σε καθημερινές πρακτικές και θεσμούς.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 2

Ένα από τα σημεία που ανέδειξε ο ομιλητής ήταν η ευθύνη που συνοδεύει τις αλγοριθμικές αποφάσεις. Όταν η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται σε κρίσιμους τομείς, το ερώτημα δεν αφορά μόνο τις δυνατότητές της, αλλά και το ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το αποτέλεσμα. Χωρίς διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας των συστημάτων και χωρίς δυνατότητα ελέγχου, η απόδοση ευθυνών καθίσταται προβληματική.

Στη συζήτηση που πλαισίωσε την παρουσίαση του βιβλίου συμμετείχαν, μαζί με τον συγγραφέα, η Παρασκευή Γιούλη, επίκουρη καθηγήτρια Υπολογιστικής Γλωσσολογίας στο ΑΠΘ, ο Παναγιώτης Πρασόπουλος, καθηγητής Ιατρικής στο ΑΠΘ, καθώς και ο Λέανδρος Τασιούλας, καθηγητής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο Yale University. Τον συντονισμό της συζήτησης ανέλαβε η Όλγα Κομίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο ΑΠΘ.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 4

Το συμπέρασμα της ομιλίας ήταν σαφές: η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος του ανθρώπου μόνο όταν χρησιμοποιείται ως εργαλείο υποστήριξης και όχι ως υποκατάστατο της ανθρώπινης κρίσης, με όρια, κανόνες και σαφώς προσδιορισμένη ανθρώπινη ευθύνη.

Για το GRDiscovery

Ρεπορτάζ: Μαρία Τσεκούρα